අහස හරිම පුදුමාකාරයි. වෙලාවකට ලස්සනට හිනාවෙනව. බලා ඉන්න හරිම ආසයි. තවත් වෙලාවකට හොඳටම දුක හිතිල වගේ අඬන්න ඈස් බර කරන් බලන් ඉන්නව. එහෙම ඉන්න බැරිවෙනකොට කඳුළු කැට කඩා හැලෙනව. සමහර වෙලාවට ඒ කඳුළු වලින් අපි යටවෙලා යන තරමට අහස අඬනව. තවත් වෙලාවකට අහස හරිම දරුණු වෙනව. හෙන හඬ නගල, ගර්ජනා කරල අපිව බය කරනව. ටික වෙලාවකින් ආයිත් සන්සුන් වෙලා මොනවත් නොවුනු ගානට හිනා වෙනව.
අහස හිනා වෙනකොට හැමෝගෙම හිත් සතුටින් පිරෙනව. ඒ අහසෙ හිනාව, අහස යට ඉන්න අපේ හිත් වලටත් කාන්දු වෙන නිසා කියලයි මට හිතෙන්නෙ. මම අහසට මේ තරම් ආදරය කරන්නෙ ඒ නිසයි.
අහස දුකෙන් බරවෙලා තියනකොට එහෙමත් නැත්නම් ඉකි ගගහ අඬනකොට අහස යටට වෙලා අහස දිහා බලා ඉන්න අපිටත් කොයි තරම් දුකයිද. ඒත් මේ මහ පොලව සරු කරන්න නම්, අපිට ජීවය දෙන්න නම් අහසට අඬන්නම ඕන. අහස හෙලන ඒ ආදරය පිරිච්ච කඳුළුකැට නැත්නම් මේ හැම දෙයක්ම වේලිලා ඉරි තලල යයි.
තරහ ගියාම නම් අහස ගොඩාක් දරුණුයි. බලන්න බය හිතෙන තරමට දරුණුයි. ඒ වෙලාවට නම් අපිට කරන්න පුළුවන් අහස සන්සුන් වෙනකන් බලාඉන්න එක විතරයි.
අහසත් මහ පොලව වගේම හැමදේම උහුලනව. ඒත් අහසට මහ පොලව තරම් ඉවසන්න නම් බෑ. ඒකයි ටිකක් බර වැඩිවුනු ගමන් නිකන්ම කඩාහැලෙන්නෙ.
කොයි තරම් දුක හිතුනත්,
තරහ ගියත් ටික වෙලාවකින් ඒ කිසි දෙයක් නොවුනු ගානට අහස අපි එක්ක හිනා වෙනව. එ තමයි අහසෙ හැටි.......................
දවස හරියටම 2010 ඔක්තෝබර් 25 වෙනිද. මට අද වගේම මතකයි. අදට මාස 8යි දවස් 21ක් මට එයාව මුනගැහිල. මුල දවස්වල නම් හැමදාම මාව බලන්න ආව. එයා මාව බලන්න ආවම මට මාරම සතුටුයි. අඩුම ගානෙ දවසට පැයක් දෙකක් වත් මාත් එක්ක ගතකරන්න එයා පුරුදුවෙලා හිටිය. කොයි තරම් වැඩ තිබුනත් එක දවසක්වත් මග ඇරියෙ නෑ.
ඒත් ටික කලක් යද්දි මාව බලන්න එන එක ටිකක් අඩු වුනා. දවසකට දෙකකට සැරයක් ඇවිත් ගියා. ඒ එයාට වැඩ වැඩි හින්ද වෙන්න ඇති කියල මම ඉවසුව. හැමදාම ආවෙ නැතත් දවසකට දෙකකට සැරයක්වත් එනව නේද කියල මම හිත හදාගත්ත. ඉක්මනටම එයාට වැඩ අඩුවෙලා ආයිත් මගේ ජීවිතයට සතුට අරන් එයි කියල මම බලාගෙන හිටිය. හරිම ආසාවෙන් බලාගෙන හිටිය.
අවාසනාවකට ඒක එහෙම වුනේ නෑ. තත්වෙ එන්න එන්නම නරක අතට හැරුන. එයාට එන්න එන්නම වැඩ වැඩිවුනා. දවසකට දෙකකට සැරයක් එන එක සතියකට සැරයක් වුනා. සතිය දෙක වුනා. මාසෙකට සැරයක් වෙලා අන්තිමට මාව අමතකම වෙලා ගිහින්.
මම හැමදාමත් මග බලාගෙන හිටිය අදවත් එයි මාව බලන්න කියල. අන්තිමටම එයා ආවෙ මැයි 12. දැන් මාස දෙකකටත් වැඩියි. කොයි තරම් වැඩ තිබුනත් අඩුමගානෙ මාසෙකට සැරයක්වත් මාව බලල යන්න එන්න බැරිකමක් නෑනෙ. පැය ගනන් ඕන නෑ. අඩුමගානෙ විනාඩි 5 කට 10 කට වත් ඇව්ත් යන්න බැරිද.
ඉවසුව. පුළුවන් තරම් ඉවසුව. ඒත් මාස දෙකකුත් පහුවුනාම තවත් නම් ඉවසන්න බැරි වුනා. ඒ හින්දයි මෙහෙම
ලියන්න හිතුවෙ. සමහරවිට මේක දැකල ඔයාට හොඳටම තරහ යයි. අනේ ඒත් මට වෙන කරන්නම දෙයක් නැති නිසයි, මේක කියවන ඔයාගෙ යාළුවෙක්වත් ඔයාව ආයිත් මගේ ලඟට එවයි කියල හිතල මේක ලිව්වෙ.
අනේ කරුණාකරල ඔයාල කවුරුහරි පසන්ට කියනවද එයාගෙ බ්ලොග් එක එයා එනකන් මග බලාගෙන ඉන්නව කියල............................
ඔන්න ඉතින් විභාගෙත් ඉවරයි. ඒ හින්ද බ්ලොග් එකේ කුරුටුගාන්න ඉස්පාසුවක් ලැබුන. අද මම කියන්න යන්නෙ මොබයිල් එකෙන් සිංහල කියවන්න ක්‍රමයක්. මේ ක්‍රමය වඩාත්ම වැදගත් වෙන්නෙ ජාවා මොබයිල් පාවිච්චි කරන අයට තමා.
හුඟක් අය මොබයිල් එකෙන් අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන්න භාවිතා කරන්නෙ ඔපෙරා මිනි බ්රවුසර් එකනෙ. යන එන අතරමගදි ඒක සෑහෙන්න ලොකු වාසියක්. ඒත් සිංහල කියවන්න තිබුන ලොකුම බාධාව තමයි මොබයිල්එ‍කේ යුනිකොඩ් නොමැතිවීම. ඒකට විසඳුමක් තමා මේ කියන්න හදන්නෙ.
මේක කරන්න කලින් මොබයිල් එකෙන් මගේ බ්ලොග් එකට ගියාම පෙන්නන්නෙ මෙහෙමයි.
කොහොමද මේක හදාගන්නෙ?
කරන්න ඕනෙ බොහොම පොඩි දෙයයි. ඔපෙරා මිනි බ්රවුසර්එකේ ඇඩ්‍රස් බාර් එකේ config: කියල ටයිප් කරල ඕකේ කරන්න.
එතකොට මේවගේ තිරයක් ලැබෙයි.
ඒකෙ පහලටම ගියාම තියෙනව Use bitmap fonts for complex scripts කියල එකක්. ඒකෙ ඉස්සරහ තියන ලිස්ට් එකෙන් Yes කියන එක තෝරල Save බොත්තම ක්ලික් කලා නම් හරි.
දැන් මොබයිල් එකෙන් මගේ බ්ලොග් එකට ගියාම මෙහෙම සිංහල කියවන්න පුළුවන්.
හල්කිරීමෙ එහෙම පොඩි අවුලක් තියෙනව. ඒත් බොහෝ දුරට වැඩේ සාර්ථකයි
මේ දවස්වල නහය ගාවටම වැඩ. ලෙක්චර්ස්, ප්‍රැක්ටිකල්, ප්‍රසන්ටේෂන්, ප්‍රොජෙක්ට් ආදී එකී මෙකී නොකී විවිධාකාරයේ වැඩවලට යටවෙලා ඉන්න අතරෙ බ්ලොග් එක පැත්තටත් ඔලුව දාල අදහස් ටිකක් කුරුටුගාල යන්නත් කොහොමහරි වෙලාවක් හොයාගත්ත. ඒත් ඒ හුඟක් අය කරනව වගේ මාව සින්ඩියෙන් පන්නන එකෙන් බේරෙන්න නම් නෙමෙයි.
මේ බ්ලොග් එක ලියන එක මම හරිම ආසාවෙන් කරන දෙයක්. ඒවගේම මේක මගේ අදහස් අනෙක් අයට කියන්න තියෙන හොඳම මාධ්‍යයක්.
අපේ බ්ලොග් කියවන්න නිතරම එන පිරිසක් ඉන්නව. ඒ අය වෙනුවෙන් ලියන එක අපේ යුතුකම වගේම වගකීමක්. ඒ නිසා තමයි ඉඩක් ලැබෙන හැම වෙලාවකම බ්ලොග් එකේ පෝස්ට් එකක් දාන්නෙ. පහුගිය මාසෙ නම් මොනවත්ම ලියන්න බැරිවුනා. ඒ ගැන නම් ඔයාල හැමෝගෙන්ම සමාව ඉල්ලනව.
මේ දවස්වල ඉලෙක්ට්‍රොණික් ප්‍රොජෙක්ට් එක කරගෙන යනව. ප්‍රොජෙක්ට් එකට ස්වයංක්‍රීය නිවසක් (Automated Home) හදනව. USB පෝර්ට් එකෙන් තමයි ඉන්ටර්ෆේස් කරන්නෙ. මේ වැඩේ කරගෙන යද්දි ගොඩක් දේවල් ඉගෙනගන්න පුළුවන් වුනා. ඉදිරි ලිපි වලින් ඒ දේවල් ඔයාල එක්ක බෙදාගන්න බලාපොරොත්තු වෙනව.
ඒ අස්සෙ ක්‍රිකට් වසන්තයත් ඇවිත්! ලිපිය ලිව්වෙත් ශ්‍රී ලංකා, කෙන්යා මැච් එකටත් ඇහැ දාගෙන ;-)
ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පිලට ජය වේවා!
